Wie zijn eigen weg volgt, verdwaalt nooit.

Het was vandaag de tweede dag dat we bij elkaar waren. En wat een dag werd het!

Helemaal zeker welke deelnemers van vorige week wij vandaag nog zouden terugzien wisten wij niet, echter voelde het al snel alsof wij weer met zijn allen samen zouden zijn.

Wij, Patricia, Nico en ik waren benieuwd wat de eerste dag met onze deelnemers gedaan had. Het is niet niets om als persoon met PTSS iets geheel nieuws te doen. Er proactief op uit te gaan en kennis te maken met een groep nieuwe mensen. Dit bleek al snel met de Check-in vandaag.

“Ik ben dagen moe geweest” “Ik kon daarna even niets meer hebben” “Ik moet echt nog even kijken of dit project mij niet meer energie kost, dan het oplevert.” Waren slechts een paar van de uitspraken van onze deelnemers. Daar werden wij even stil van.

Even, heel even, want na de check-in was het tijd voor actie. Vandaag gingen wij voor de eerste keer echt aan de slag. Samen met Staatsbosbeheer gingen wij een tweetal bankjes plaatsen in de Schoorlse bossen. Staatsbosbeheer had ons op de (hele grote) kaart aangegeven waar de bankjes stonden die wij gingen vervangen, dus instappen en rijden maar.

Na een korte rit zagen wij de 4×4 van Staatsbosbeheer staan. Fijn was het dat we als eerste het vriendelijke gezicht van Yvonne zagen. Yvonne die ons vanuit Staatsbosbeheer coacht, begeleid en moreel ondersteunt. Er stond ook een aanhanger met betonnen voeten, veel houtwerk, bouten, moeren, ringen en een zogenaamde maatbalk. Wij zagen dat de eerste bank reed was geplaatst. Geen kunst want de oude balk op ‘die’ locatie was al uitgegraven. (ahum)

Allen in de voertuigen en dus rijden naar de tweede locatie. Daar aangekomen zagen wij een oude parkbank staan. Die moest dus worden uitgegraven alvorens de nieuwe bank kon worden geplaatst. Ondanks de wat onzekere eerste momenten van onze deelnemers waren wij al snel, met elkaar, de oude parkbank aan het uitgraven. Dat deze op ‘enige diepte‘ nog een tweetal dwarsbalkjes hebben was leuk geweest om eerder te weten, maar uiteindelijk was de bank eruit en konden wij beginnen met het betonnen-voetworstelen voor beginners.

Na een 45 minuten gezamenlijk duwen, graven, trekken en nog meer duwen, stonden de betonnen voeten (zeg maar gerust benen!) op de juiste plek en diepte. De waterpas ging verschillende malen rond en ook die was het met ons eens, de bank stond prima. Daarna was het een kwestie van de planken erop schroeven en de gaten rondom de voeten dichten. Klus geklaard!

Wat een verschil met vorige week. Wat waren ze open vandaag, wat een vertrouwen, maar vooral wat een inzet van de groep. Onze eerste bank stond op de plek, de SC 84 is van ons! Nou ja, door ons geplaatst dan.

Hierna zijn we gezamenlijk naar een prachtige plek in de Schoorlse duinen gereden met een uitkijkpunt waar je een heel groot deel van de duinen en zee kunt zien. Het zonnetje scheen en er stond een welkome bries. Na dit rustgevende moment zijn wij teruggereden naar de Paardenweide waar wij, onder het genot van koffie, verse Aardbeien en natuurlijk koekjes, hebben uitgecheckt. We hebben genoten van vandaag!

 

Gerelateerde onderwerpen

Bezoek……

Het is alweer december als we met elkaar weer een mooie dag starten in Schoorl. Het is een dag als elk ander behalve dat we vandaag bezoek hebben. Verwacht en onverwacht. Er loopt vandaag een bedrijfsarts met ons mee, en…...

Op het water is het “Rust”

Op het water is het “Rust” Nadat ik een paar jaar geleden de diagnose PTSS kreeg, ging ik op zoek naar alles wat mij maar enige vorm van rust en ontspanning kon geven. De dagen dat ik me redelijk voelde…...